هاست ویندوز ۲۰۱۲ در این نوشته به میزبانی مبتنی بر Windows Server 2012 اشاره دارد. متن قدیمی این صفحه آن را محصول جدید معرفی می‌کرد؛ این معرفی دیگر معتبر نیست. برای راه‌اندازی تازه یا ادامهٔ نگهداری یک برنامهٔ قدیمی، باید نسخهٔ سیستم‌عامل و اجزای نرم‌افزاری را بر اساس وضعیت پشتیبانی فعلی انتخاب کنید.
وضعیت پشتیبانی هاست ویندوز ۲۰۱۲
طبق مستند رسمی مایکروسافت، پشتیبانی تمدیدشدهٔ Windows Server 2012 و 2012 R2 در ۱۰ اکتبر ۲۰۲۳ پایان یافت. برنامهٔ Extended Security Updates یا ESU نیز برای این نسخه‌ها تا ۱۳ اکتبر ۲۰۲۶ تعریف شده بود. در زمان این بازبینی، این دوره هم پایان یافته است.
ESU ادامهٔ کامل چرخهٔ محصول یا افزودن ویژگی‌های تازه نبود؛ اصلاحات امنیتی با دامنهٔ مشخص ارائه می‌کرد. وجود یک سرور روشن و برنامهٔ در حال اجرا به معنی پشتیبانی امنیتی آن نیست. صفحهٔ چرخهٔ عمر Windows Server 2012 مرجع بررسی تاریخ‌هاست.
ابتدا نسخهٔ واقعی محیط را مشخص کنید
نام یک طرح تجاری یا URL قدیمی، نسخهٔ فعلی سیستم‌عامل را ثابت نمی‌کند. از پنل اطلاعات سرویس یا میزبان، نسخه و ویرایش Windows Server، وب‌سرور IIS، محیط اجرای برنامه و پایگاه داده را مشخص کنید.
Windows Server، SQL Server و .NET چرخهٔ پشتیبانی مستقل دارند. ارتقای سیستم‌عامل به‌تنهایی یک SQL Server یا کتابخانهٔ منقضی را به‌روز نمی‌کند. عبارت «آخرین نسخهٔ دیتابیس» بدون نام نسخه و سازگاری برنامه، اطلاعات کافی برای انتخاب نیست.
پیش از انتقال، وابستگی‌های برنامه را فهرست کنید
- نوع برنامه: ASP کلاسیک، ASP.NET Framework یا ASP.NET Core.
- نسخهٔ runtime و وابستگی‌های نصب‌شده.
- نسخهٔ SQL Server، سطح سازگاری و شیوهٔ اتصال.
- تنظیمات IIS، Application Pool، ماژول‌ها و مجوز پوشه‌ها.
- گواهی HTTPS، وظایف زمان‌بندی و ارسال ایمیل.
- فایل‌های بارگذاری‌شده، مسیرهای ثابت و سرویس‌های بیرونی.
اگر کد برنامه یا اطلاعات ساخت آن در دسترس نیست، این محدودیت را از ابتدا ثبت کنید. انتقال صرف فایل‌ها ممکن است برای بازسازی سرویس کافی نباشد.
مهاجرت به محیط جدید یا ارتقای درجا؟
راهنمای ارتقای Windows Server بین نصب تازه، مهاجرت و ارتقای درجا تفاوت می‌گذارد. مسیر مجاز به نسخهٔ مبدأ و مقصد، نقش‌های سرور، سخت‌افزار و مجوز بستگی دارد. از روی عدد نسخه نمی‌توان نتیجه گرفت هر ارتقای مستقیم پشتیبانی می‌شود.
برای میزبانی اشتراکی، تغییر سیستم‌عامل در اختیار مشتری نیست و باید با میزبان هماهنگ شود. برای برنامهٔ قدیمی، آماده‌کردن مقصد جدا و آزمون پیش از انتقال می‌تواند وابستگی‌های پنهان را آشکار کند. این انتخاب نیازمند برنامهٔ زمان‌بندی و مسیر بازگشت متناسب با داده‌های تازه است.
چه چیزهایی در مقصد باید آزمایش شود؟
صفحهٔ اصلی کافی نیست. ورود، فرم‌ها، خواندن و نوشتن دیتابیس، بارگذاری فایل، ایمیل، گزارش‌ها و کارهای زمان‌بندی را بررسی کنید. خطای دسترسی یا کدگذاری فارسی ممکن است فقط در یک عملیات مشخص دیده شود.
تنظیمات محرمانه را از کانال مجاز به مقصد منتقل کنید و آن‌ها را در صفحهٔ عمومی یا مخزن کد رها نکنید. برای سرویس پرتراکنش، روش انتقال تغییرات جدید دیتابیس را مشخص کنید تا سفارش یا اطلاعاتی که بین آزمون و انتقال ثبت می‌شود از بین نرود.
URLها و زمان انتقال را چگونه مدیریت کنیم؟
نام دامنه، مسیر صفحات و قواعد هدایت را در مقصد حفظ کنید. گواهی و اتصال دامنه باید پیش از انتقال آماده باشد. کش DNS می‌تواند باعث شود مدتی بخشی از کاربران به مقصد قبلی برسند؛ دو محیط نباید بدون برنامه، هم‌زمان دادهٔ متفاوت تولید کنند.
پس از انتقال، لاگ خطا، عملیات اصلی و مقصد درخواست‌ها را بررسی کنید. محیط قدیمی را بدون نیاز در معرض اینترنت باقی نگذارید و خاموش‌کردن آن را پس از اطمینان از انتقال داده و سرویس‌ها برنامه‌ریزی کنید.
برای انتخاب هاست جایگزین چه اطلاعاتی بدهیم؟
نوع برنامه، نسخهٔ runtime، نیاز دیتابیس، اندازهٔ داده و محدودیت توقف را به پشتیبانی هاست نگار اعلام کنید و نسخهٔ پشتیبانی‌شدهٔ قابل ارائه را بخواهید. این صفحه توصیه به سفارش Windows Server 2012 نیست؛ راهنمای تعیین تکلیف یک محیط قدیمی با حفظ کارکرد برنامه است.
مطالعهٔ مرتبط
بازبینی فنی: ۱۳ آبان ۱۴۰۵. تاریخ انتشار اولیه و نشانی قبلی حفظ شده‌اند.
