learn

راه‌اندازی اولیه CentOS 8؛ پایان پشتیبانی و آماده‌سازی مسیر مهاجرت

CentOS 8 پایان‌عمر است؛ روش ثبت وضعیت سرور، بکاپ، انتخاب مقصد تحت پشتیبانی و آماده‌سازی کاربر، SSH و فایروال در محیط جدید را بخوانید.

CentOS Linux 8 از ۳۱ دسامبر ۲۰۲۱ به پایان عمر رسیده است؛ CentOS Stream 8 نیز از ۳۱ مه ۲۰۲۴ پایان پشتیبانی دارد. بنابراین راه‌اندازی تازه سرور اینترنتی بر اساس آموزش قدیمی CentOS 8 توصیه نمی‌شود. اگر سرور موجود دارید، از این صفحه برای ثبت وضعیت و برنامه‌ریزی انتقال استفاده کنید.

CentOS Linux و Stream را تفکیک کنید

cat /etc/os-release
uname -r

کدنام و نوع انتشار را ثبت کنید. جایگزینی آدرس mirror با vault فقط دسترسی به بسته‌های آرشیوی را ممکن می‌کند و دریافت وصله جدید را بازنمی‌گرداند. مخزن ناسازگار یا دستور ارتقای منتشرشده برای محصول دیگر را روی سرور واقعی اجرا نکنید.

۱. قبل از مهاجرت، موجودی بگیرید

سرویس‌های فعال، پورت‌ها، دامنه‌ها، کاربرها، cron، دیتابیس‌ها و مسیرهای داده را مشخص کنید. در پنل میزبانی، مجوز نرم‌افزار و پشتیبانی از سیستم مقصد را بررسی کنید. کلید خصوصی و رمزها نباید در گزارش عمومی یا آرشیو قابل دانلود وب باشند.

systemctl list-units --type=service --state=running
sudo ss -ltnp
df -h
df -i

۲. بکاپ قابل بازگردانی تهیه کنید

فایل‌ها، دیتابیس و تنظیمات برنامه را خارج از سرور نگه دارید. snapshot در همان ارائه‌دهنده می‌تواند کمک کند اما جای بکاپ مستقل و آزمون بازیابی را نمی‌گیرد. برای برنامه دارای سفارش یا نوشته جدید، روش همگام‌سازی نهایی را از پیش مشخص کنید.

۳. مقصد مناسب را انتخاب کنید

AlmaLinux یا Rocky Linux تحت پشتیبانی ممکن است برای پشته خانواده RHEL مناسب باشند، اما انتخاب نسخه به پنل، CPU و برنامه وابسته است. اگر از ابزار رسمی مهاجرت درجا استفاده می‌کنید، فقط مسیرهایی را اجرا کنید که ابزار برای همان نسخه و پشته پشتیبانی می‌کند. تغییر توزیع صرفاً با عوض‌کردن نام مخزن انجام نمی‌شود.

۴. آماده‌سازی اولیه روی سرور جدید

به‌روزرسانی بسته‌ها، ساخت کاربر روزمره با دسترسی محدود و دسترسی sudo مورد نیاز را روی مقصد انجام دهید. احراز هویت کلیدی SSH را با یک نشست دوم تست کنید. fingerprint کلید میزبان را با کانال معتبر ارائه‌دهنده تطبیق دهید؛ پیام تغییر کلید را بدون بررسی نپذیرید.

پس از موفقیت ورود، سیاست دسترسی root و رمز را طبق نیاز تیم محدود کنید. پیش از هر تغییر SSH، نحو تنظیمات را با sshd -t بررسی و نشست مدیریتی موجود را باز نگه دارید. شماره پورت غیراستاندارد به‌تنهایی جای کلید، وصله و محدودسازی دسترسی نیست.

۵. فایروال، زمان و ثبت رخداد

در firewalld ابتدا Zone فعال را بیابید، SSH واقعی و سپس سرویس‌های لازم را مجاز کنید. تغییر Runtime را آزمایش و فقط قواعد تأییدشده را پایدار کنید. همگام‌سازی زمان، منطقه زمانی و ثبت لاگ باید فعال باشد تا بررسی رخداد و اعتبار TLS قابل اتکا بماند.

۶. تست و انتقال نهایی

  • سایت‌ها را با دامنه و HTTPS روی مقصد آزمایش کنید.
  • نسخه PHP، Loader و دیتابیس را با برنامه تطبیق دهید.
  • ایمیل، صف کار و cron را کنترل کنید.
  • بازه همگام‌سازی و تغییر DNS را ثبت کنید.
  • برای بازگشت، نسخه داده و زمان قطع نوشتن را مشخص کنید.

چه زمانی سرور قدیمی خاموش شود؟

پس از تأیید سرویس‌های مقصد و پایان بازه بازگشت، مبدا را از دسترس عمومی خارج کنید. دو سایت قابل نوشتن با داده متفاوت، بازیابی را دشوار می‌کنند. پاک‌سازی نهایی داده باید طبق سیاست نگهداری و مجوز مالک انجام شود.

منابع رسمی

بازبینی منابع: ۱۸ اکتبر ۲۰۲۶.

راهنماهای مرتبط

مطالب مرتبط

ارسال نظر

فهرست مطالب