DNS اختصاصی در ایرنیک معمولاً یعنی استفاده از نام‌هایی مانند ns1.example.ir برای نیم‌سرورهای خودتان. این نام‌گذاری می‌تواند برای نمایندگی یا زیرساخت مستقل کاربرد داشته باشد، اما ثبت نام و IP در ایرنیک به‌تنهایی سرور DNS را ایجاد نمی‌کند.
پیش‌نیاز DNS اختصاصی در ایرنیک
باید سرویس DNS پاسخ‌گو با تنظیم درست دامنه داشته باشید و مدیر آن، IP و نام‌های قابل استفاده را تأیید کند. اگر فقط هاست اشتراکی دارید، ابتدا از میزبان بپرسید آیا نام اختصاصی برای سرویس شما ارائه می‌شود؛ دسترسی cPanel معمولی معادل مدیریت سرویس DNS کل سرور نیست.
راهنمای cPanel و WHM تنظیم نرم‌افزار DNS، نام‌های سرور و ثبت آن‌ها نزد ثبت‌کننده را مراحل جدا می‌داند. تنظیم نمایندگی یا مدیر سرور را بدون اختیار و هماهنگی روی یک حساب معمولی اجرا نکنید.
سه بخش تنظیم را از هم جدا کنید
- سرویس DNS: باید برای دامنه ناحیهٔ صحیح داشته باشد و به درخواست‌ها پاسخ بدهد.
- رکورد نام نیم‌سرور: نام‌هایی مانند ns1.example.ir باید به IP درست معرفی شوند.
- واگذاری دامنه و glue: برای نیم‌سرور داخل همان دامنه، اطلاعات وابسته در مرجع ثبت باید هماهنگ باشد تا دور وابستگی ایجاد نشود.
مثلاً برای پیدا کردن IP نام ns1.example.ir، ممکن است به DNS خود example.ir نیاز باشد. اطلاعات glue به شروع این مسیر کمک می‌کند؛ ولی جای ناحیهٔ صحیح و پاسخ واقعی سرور را نمی‌گیرد.
آماده‌سازی پیش از تغییر دامنه
از مدیر DNS بخواهید نام‌های مجاز، IP هرکدام و آمادگی ناحیه را مشخص کند. رکوردهای سایت، ایمیل و زیردامنه‌ها باید موجود باشند. دو نام متفاوت که به یک سرور واحد اشاره می‌کنند، به‌تنهایی افزونگی واقعی ایجاد نمی‌کنند.
اگر DNSSEC فعال است، تنظیم امضا و رکورد DS را با جابه‌جایی هماهنگ کنید. قواعد دسترسی شبکه باید پاسخ‌گویی مورد نیاز DNS را ممکن کنند؛ تغییر تصادفی فایروال یا ساخت چند رکورد بدون شناخت سرویس مناسب نیست.
ثبت اطلاعات در پنل ایرنیک
- از سایت رسمی ایرنیک وارد حساب دارای اختیار دامنه شوید.
- دامنهٔ مورد نظر را انتخاب و بخش کارگزار نام یا NS را باز کنید.
- نام کامل نیم‌سرورها را طبق اطلاعات مدیر DNS وارد کنید.
- برای کارگزارهای داخل همان دامنه، IP وابستهٔ خواسته‌شده را دقیق و هماهنگ ثبت کنید.
- تأییدهای لازم پنل را انجام و نتیجه را ذخیره کنید.
ساختار فرم ممکن است با تصاویر قدیمی فرق کند. IP مثال یا IP وب‌سایت را بدون اطمینان به اینکه همان مقصد DNS است وارد نکنید. برای نیم‌سرور زیر دامنه‌ای دیگر، ثبت اطلاعات میزبان باید در مرجع همان نام نیز درست باشد.
رکوردهای داخل ناحیه و بررسی نتیجه
رکوردهای A یا AAAA مربوط به نام نیم‌سرورها را در ناحیهٔ معتبر با IPهای واقعی هماهنگ کنید. رکورد NS دامنه نیز باید مجموعهٔ مورد نظر را معرفی کند. فقط ساخت A رکورد در Zone Editor، سرور را به DNS پاسخ‌گو تبدیل نمی‌کند.
پس از تغییر، واگذاری دامنه، IP نام نیم‌سرورها و پاسخ مستقیم هر سرور را بررسی کنید. سپس رکوردهای سایت و ایمیل را ببینید. زمان کش متفاوت است؛ وعدهٔ ثابت «۴ تا ۶ ساعت» برای همهٔ حالت‌ها قابل اتکا نیست.
اگر نتیجه درست نیست، نام دامنه، نیم‌سرورها، IPهای مورد انتظار و متن خطا را برای مدیر DNS ثبت کنید. بین خطای ثبت نام، نبود ناحیه، دسترس‌پذیری سرور و کش قدیمی تفاوت بگذارید تا اصلاح در جای درست انجام شود.
مطالعهٔ مرتبط
بازبینی فنی: ۱۳ آبان ۱۴۰۵. تاریخ انتشار اولیه و نشانی قبلی حفظ شده‌اند.
